mimlendim ilk defa

Mia Wallace mimlemiş (ki ben bu mimleme uygulamasını hiç anlamayamamıştım önceleri, şimdi pratiğe ilk defa geçireceğim işllah....)

konu: ben küçükken...

ben küçükken....yumurta tokuşturulunca sabah kahvaltısında, benimki kırılınca acaip seviniyomuşum, ben kazandım sanıyomuşum.... anlatamamışlar yıllarca, "benimki kırıldı işte yiyebilicem ne güzel" diye delirtmişim.....ters mantık böyle gitti hayat boyu

ben küçükken...herşeyi ters konuşmuşum.... mesela: porkatal, yüra(rüya), kebelek, çarfaş.... ne iş bilmiyorum .... neyse ki sonradan düzeldi..... çok saçma olabilirdi yoksa, otistik gibi töbe töbe....

ben küçükken.... abim beni "the wall" filmine götürmüştü sinemaya kafayı sıyırmıştım.... çizgi film desem değil, ciddi mi ama müzik de fena değil... anlamlandıramamıştım ....

bi de abimin arkadaşları gelirdi ben de onlarla olmak isterdim sürekli, mesela body çalışan bi tip vardı, beni kaldırıp indirirdi kafasının üzerinde, ağırlık niyetine ....ben de sesimi çıkartmazdım sırf muhabeetlerden uzak kalmiim diye.... ne salakmışım

ben küçükken herkes beni cami avlusundan aldıklarını söylerdi, bütün aile sarışın olduğundan olsa gerek (ki mesela benden sonra doğanlarda sarışın oldu, kendi oğlum dahil) ben de bazen ciddi mi ya bunlar diye şüphelenirdim içten içe, gözlerimi kısarak ....

ben küçükken eve gelen annemin arkadaşlarının çantalarını açar, onun rüjünü ona, anahtarını yan çantaya, diğerinin cüzdanını ötekinin çantasına koyardım.... ama sonra bu iş ayyuka çıktı... herkes bize gelince çıkmadan önce çantasını kontrol edip, kendi mallarını takas ediyolardı... annem de arka fonda bana bakış atıyodu, yaramaz gibilerinden..... düşünsene eve döndün giricen kapıda anahtarın yok, ben gidip boğazlardım belkide o çocuğu ....ama hepside severdi demek ya delilermiş yada artık tolernas eşikleri o zamanlar daha mı esnekmiş ne.....

+1
amaaan böyle bişeyler .... optm mia